Deze reis starte vanaf Valencia waar we richting Lleida vertrokken, opzich niets bijzonders buiten dat de binnenwegen goed te doen waren en was het niet dat de blakende zon mijn witte helm tot een magnetron omtoverde en mijn kleine verstand bijna tot een meltdown bracht. Echter vanaf Lleida namen we de N230 richting de toppen van de Pyreneeën, echt een super mooie en goede binnenweg die langs meren en valleien en ongerepte natuur loopt tot een hoogte van 3200mtr.

De bekende "Pico de Aneto" tunnel, een tunnel van nog geen 4 meter breedt en 13 Kilometer lang bezorgde me soms een wat rare gedachte. de klappende Harley zorgde ervoor dat het steengruis tussen de voegen trilde. Deze ervaring leek veel op het zicht wat een baby heeft bij het verlaten van zijn moeder. Blij maar voldaan waren we echter ook toen we weer verse zuurstof naar binnen kregen en de zonnestralen onze helm weer tegen het kookpunt bracht. Daarna volgde de weg naar Vielha op een 3400mtr hoogte waar we nog lekker volgens de spaanse normen konden eten, drinken en slapen

Veel, lekker en goedkoop, Olé. Na het plaatsje Vielha wat te hebben gezien, prachtig dorpje trouwens met lekkere biertjes reden we binnendoor richting Frankrijk. (Deze weg is echt een aanrader)richting Tarbes. Van hier uit reden we richting Agen, niet veel soeps, stoplichten, biertje 3 euro en van die mooie grote franse neuzen. Na Agen richting Villneuve sur lote waar de bomen weer dichterbij kwamen, de biertjes veranderde in Pastis met (een beetje) water.

Hier reden we richting een vriend van me die in deze streek een huis heeft gekocht en veranderde de Pastis weer in rode wijn en de ijsklontjes in heerlijke geroosterde kippenbillen.

Poulet ala Hein

Na alles toch weer dubbel te hebben gezien sprongen we gezond en wel weer op de motor richting Gourdon waar we op motorcamping Dourdogne sliepen, een vrij aardige camping waar we vriendelijk ontvangen werden maar waar alles een beetje voor mijn gevoel richting einde seizoen liep, er waren maar weinig tot geen gasten

Na een avond van kip, wijn en geklets kregen we het heldere idee om maar weer eens "echt" binnendoor te rijden richting Largentiere wat de uiteindelijke bestemming was voor een treffen georganiseerd door de ardeche vets. Hoe wat of waar we gezeten hebben weten we niet,"la Pont de montvert" was de naam van de berg.

Lost

Een erg mooie weg met nauwelijks tot geen mensen en huizen al helemaal niet. Maar na 3 uur rijden stonden we weer bijna voor de camping waar we de nacht ervoor geslapen hadden. Nu met een lichtelijk droge mond en een grommende buik was dit niet echt de bedoeling en kozen we het hazenpad richting Largentiere, mooie weg maar hard gereden, weinig gezien. Het treffen opzich was echt gezellig en goed verzorgd qua eten en drinken. Vanuit deze stop hebben we 2 dagen korte tripjes gemaakt richting Vallon Pond´arc een erg mooie weg met een eeuwe oude natuurbrug - Barjac met een verscholen dorpsgeheim (ook niet gevonden dus, maar kan aan de wijn gelegen hebben) en naar het lavendeldorpje waar ze alles hebben van Lavendel behalve lavendelzaad waar nu precies mijn meisje om gevraagd had. Dus na de aankoop van een stuk lavendelzeep met lavendelzaadjes erin en een Mega pizza stop met rode wijn weer op pad richting het avond feest.

En zoals altijd.....aan alle leuke dingen komen een eind, na het feest ben ik zuidelijk gereden en m´n maatje noordelijk en hebben we kilometers gegeten en waren we s´avonds na een dikke week avonturen weer thuis.......... voor de buis en lichtjes de gedachte laten gaan over de tegemoet komende vakantie.